กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 542 หลับไปแล้ว
ไป๋เยาเยาอิจฉาขึ้นมาทันที ทักษะของตัวเองไม่ว่าพลังโจมตีจะสูงปรี๊ดแค่ไหน แต่พอมองแล้วก็เหมือนอากาศธาตุ
ไม่เหมือนลูลู่เลย พลังของจอมเวทพอมองแล้วก็เท่สุด ๆ!
ลูลู่ปล่อยสายฟ้าตู้ม ๆ ติดต่อกันครึ่งนาที จนใกล้หอบแล้ว แต่จักรพรรดิซอมบี้กาลเวลายังคงนิ่งสนิทไม่ไหวติง
ทุกคนที่มีการโจมตีระยะไกลต่างลองลงมือพร้อมกัน ชั่วขณะหนึ่งลม ฝน สายฟ้า ฟ้าคะนองรวมตัวกัน ดูแล้วช่างคึกคักเสียจริง
แต่ทั้งหมดก็เหมือนกัน คือโจมตีไปอย่างเปล่าประโยชน์
ดังนั้นทุกคนจึงยอมแพ้กันหมด