กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 512 ทุกคนไม่เด็กกันแล้ว
หลังจากไป๋เยาเยาระบายความอัดอั้นในใจออกมาหมดแล้ว เธอรู้สึกทั้งกายและใจปลอดโปร่ง อย่างสบายใจถือแกนผลึกไปเลื่อนระดับอยู่ด้านข้าง
เหลือเพียงโหวจื่อนอนอยู่บนพื้นครวญคราง ลุกขึ้นยืนไม่ไหว
การเลื่อนระดับของสายจิตและสายพละกำลัง ยากกว่าที่ไป๋เยาเยาคิดไว้เสียอีก ถึงแม้จะเตรียมน้ำพุไว้อย่างเพียงพอที่ข้างกายแล้ว ก็ยังต้องทนเจ็บหนักเกือบ 10 วันถึงจะสำเร็จ
สายพละกำลังยังดีหน่อย แค่รู้สึกเหมือนร่างกายทั้งตัวถูกกระเทาะจนแตกออก แล้วถูกประกอบกลับเข้าไปใหม่ ถึงจะเจ็บมาก แต่ยังพอทนได้