กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 491 หนึ่งปี
ฐานส่วนตัวหลายแห่งที่ตามมา ก็ล้วนมีลักษณะคล้ายคลึงกัน
แม้จะไม่เกินเลยเหมือนฐานแรก แต่เพื่อความปลอดภัย ไป๋เยาเยาก็ได้ทิ้ง “สองฝ่ายบุ๋นสองฝ่ายบู๊” ไว้ที่ฐานส่วนตัวทุกแห่ง
ในใจรู้สึกสะเทือนอารมณ์อย่างยิ่ง โชคดีที่อาจารย์มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ได้พาคนเหล่านี้ไปอย่างเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นคงยุ่งยากมากมายแน่นอน
เมื่อวนไปรอบใหญ่แล้ว กลับมาถึงฐานอันเย่ ก็เป็นเวลาครึ่งปีให้หลังแล้ว
นักพรตเฟิงชิงรออยู่ที่ด้านนอกกำแพงฐานอันเย่
“เสี่ยวหลงหลง นายกลับมาแล้วเหรอ!”
“เสี่ยวเฟิงเฟิง นายยังน่าขยะแขยงเหมือนเดิมเลยนะ!”