กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 489 พบกัน
“ผู้อาวุโสหลง! ท่าน...ลำบากแล้ว!
ทุกคน..ลำบากแล้ว ผมในนามผู้นำทั้งหมดขอแสดงความขอบคุณอย่างจริงใจที่สุด....”
หลงจ้านไม่รอให้พวกผู้นำพูดจบก็ไอออกมาทันที
“แค่ก ๆ เฮ้อ น่าสงสารกระดูกแก่ ๆ ของผม ในตอนนั้นฝืนรับภารกิจนี้ไว้ ใครจะรู้...กลับถูกคนที่ความโลภบังตาเล่นงานเข้าเต็ม ๆ
ถ้าไม่ใช่เพราะเหล่าศิษย์ของผม ตาแก่อย่างผมก็คงกลับมาไม่ได้แล้ว!”
ผู้นำคนนั้นชะงักและหันไปสบตากับผู้บัญชาการ
ทั้งสองเอ่ยถามพร้อมกันว่า “อันเย่...กัปตันไป๋กับพวกเขาเป็นศิษย์ของท่านหรือ?”
“ใช่แล้ว!” หลงจ้านเชิดอกขึ้นเล็กน้อยอย่างภูมิใจ
เด็ก ๆ เก่งกันขนาดนี้เป็นอาจารย์ก็มีหน้าเปล่งปลั่ง