กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 487 อาจารย์ผู้มีลำดับความคิดชัดเจน
“ไม่เคยได้ยิน สองชาติก็ไม่เคยได้ยิน”
ไป๋เยาเยาส่ายหน้าถอนหายใจ ก็เพราะพลังพิเศษกาลเวลาหายากเกินไป จักรพรรดิซอมบี้กาลเวลาเลยต้านทานได้ยากถึงเพียงนี้
หลงจ้านอยู่ข้าง ๆ กระวนกระวายจนแทบทนไม่ได้ อะไรกันชาติก่อน อะไรกันสองชาติ?
อยากถาม แต่ก็...ยังกังวลอยู่บ้าง
ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเอ่ยปากหรือไม่เอ่ยดี
ไป๋เยาเยาจงใจยั่วความอยากรู้ของอาจารย์ ถ้าอาจารย์ไม่ถาม ฉันก็จะไม่ปริปาก ฮิฮิ
ยังแอบมองหลงจ้านเป็นระยะ แล้วยิ้มอย่างภาคภูมิใจ
“ยัยตัวแสบ รู้ทั้งรู้ว่าฉันร้อนใจ เธอก็ยังไม่ปริปาก” สุดท้ายหลงจ้านก็อดไม่ไหว เอ่ยปากออกมาตรง ๆ
“อาจารย์...ชาติก่อนเราตายกันหมด เราก็ไม่มีความสามารถนั้นที่จะมาช่วยอาจารย์ได้”