กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 478 วันที่ได้พบกันอีกครั้ง
“เอ่อ...เยาเยา ตอนนั้นฉันก็แค่...เอ่อ ฉันผิดเอง ฉันยอมรับโทษ”
หลงจ้านพูดแก้ตัวไปได้ครึ่งเดียว พอเห็นสีหน้าของไป๋เยาเยาที่เย็นชาลงเรื่อย ๆ ก็รีบหยุดพูด
ยังไงก็ขอโทษตรง ๆ ดีกว่า โดนยาทำให้อ่อนแรงมาทั้งปี ตอนนี้ถ้าลงมือตัวเองก็มีแต่จะหาเรื่องโดนอัด
“หึ ตอนนี้รู้จักยอมรับผิดแล้ว!” โหวจื่อทนอยู่เงียบไม่ได้จึงพูดขัดขึ้นจากด้านหลัง
“มีสิทธิ์พูดด้วยเหรอ!” หลงจ้านกลัวไป๋เยาเยา แต่ไม่กลัวโหวจื่อ จึงถลึงตากลับทันที
โหวจื่อหดคอทันที ความกลัวที่เคยถูกอาจารย์ครอบงำก็ผุดขึ้นมาในใจทันที พลาดไปแล้ว
“โหวจื่อพูดถูก มีปัญหาอะไรไหม?” ไป๋เยาเยาพูดโดยไม่มีอารมณ์ใด ๆ เจือปน