กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 431 ค่อนข้างขี้เหร่
ไป๋เยาเยากลับสนใจขึ้นมาจริง ๆ หลังจากตั้งม่านพลังจิตเสร็จ ก็หายวับกลับเข้าไปในมิติของตัวเอง
แล้วรวบรวมหยกทั้งหมดมาไว้ด้วยกัน
ครั้งที่สองลองใช้หยกที่ใหญ่ขึ้นเล็กน้อย แล้วหลอมรวมมิติ 0.5 ลูกบาศก์เมตรเข้าไป ครั้งนี้หลอมรวมสำเร็จ แต่หยกทนได้ไม่กี่วินาทีก็แตกออก
ไป๋เยาเยาสรุปสาเหตุไว้ น่าจะเพราะบีบอัดมิติได้ไม่พอ จึงทำให้หกรับความจุขนาดนี้ไม่ได้
ดังนั้นเธอจึงไปหยิบหยกโบราณมาหนึ่งชิ้น ชิ้นนี้เป็นชิ้นที่เคยถูกเก็บกลับมาจากพิพิธภัณฑ์แห่งไหนสักแห่งตอนนั้น แม้จะลืมที่มาที่แน่ชัดไปแล้ว แต่ในเมื่อเคยถูกจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ ก็น่าจะเป็นหยกดีสักชิ้นใช่ไหม