กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 363 ลงจากเขา
“ฉันจะไปหาพวกพี่น้องก่อน เราค่อยเจอกันที่เชิงเขาก็แล้วกัน” พอไป๋เยาเยาพูดจบ กำลังจะจากไป ก็ถูกนักพรตเฟิงชิงขวางไว้
“สหายน้อยเอ๋ย ไม่ได้หรอก ผมลงเขาเองไม่ได้ ถ้าไม่มีนิมิตลวงตาหลายชั้นบนเขาคอยขวางไว้ ผมก็ไม่มีความสามารถป้องกันตัว ไปถึงเชิงเขาไม่ได้หรอก”
ไป๋เยาเยาอึ้งไปชั่วขณะ ฝีมือห่วยขนาดนี้เลยหรือ...
“ถ้าอย่างนั้นตอนแรกท่านขึ้นมาได้ยังไง”
“ก็ไม่ใช่เพราะเธอ...เอ่อ นั่นน่ะ แค่ก ๆ ตอนนั้นผมมีเพื่อนคนหนึ่ง เขาพาผมมา” นักพรตเฟิงชิงพูดได้ครึ่งทางก็รีบเปลี่ยนคำ
ไป๋เยาเยาลากเสียง “โอ” ยาว ๆ “งั้นท่านรออยู่ก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจะมารับท่านทีหลัง”