กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 338 ทำงานล่วงเวลา
กระต่ายน้อยได้โปรยเลือดของตัวเองลงบนบาดแผลของเสี่ยวสือหลิ่วไปไม่น้อย มองแล้วไม่น่ากลัวเท่าเมื่อครู่แล้ว
แต่แขนทั้งสองข้างยังห้อยลงจนฟื้นตัวไม่ได้ เพ่ยฉีจะเจ็บใจสักเพียงไร มือก็ยังทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อย
จับแขนของเสี่ยวสือหลิ่วขึ้นมาแล้วพยุงเขาไปทันที ตอนนี้ยังหมดสติอยู่คงไม่เจ็บมากนัก
เสี่ยวสือหลิ่วส่งเสียงครางอือออกมา ถูกความเจ็บปลุกให้ตื่นขึ้นมาโดยตรง ได้รับการรักษาจากเพ่ยฉีบวกกับเลือดของกระต่ายน้อย สภาพจิตใจก็ดีขึ้นบ้าง
เมื่อเห็นสายตาของไป๋เยาเยา เสี่ยวสือหลิ่วก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที จบแล้ว ตายแน่! งานนี้จบเห่อย่างสิ้นเชิงแล้ว!