กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 287 ภายหลัง
ไป๋เยาเยาเห็นทุกคนเป็นแบบนี้ ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
“เอาล่ะ พวกนายเป็นอะไรกันไป” ไป๋เยาเยาปรับอารมณ์ลงสักหน่อย พลันพบว่าเพื่อน ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ ดูเหมือนจะวิตกกังวลยิ่งกว่าตัวเธอเสียอีก
เพ่ยฉีพุ่งเข้าไปในอ้อมกอดของไป๋เยาเยาโดยตรง “พี่เยา พี่จะไม่ทิ้งพวกเราใช่ไหม”
เด็กคนอื่น ๆ อีกหลายคนแกล้งทำเป็นไม่สนใจ แต่ก็เงี่ยหูฟังกันทั้งนั้น ไป๋เยาเยาอดไม่ไหวเลยกลอกตาแรง ๆ
“คิดอะไรไร้สาระอยู่ตรงนี้ ฉันบ้าไปแล้วหรือไง ถึงจะไม่เอาพวกนาย ถ้าไม่มีพวกนาย ฉันจะอยู่ไปทำไม ไม่มีอะไรน่าสนใจเลย