กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 281 ไป๋จิ่นอัน
ไป๋จิ่นอันมองไปที่ไป๋เยาเยา
บอกไม่ถูกว่าทำไม มีความรู้สึกคุ้นเคยชนิดที่บรรยายไม่ถูก ราวกับควรรู้จักกันมานาน จนมองจนเหม่อลอยไปเลย
ก็แค่...อยากรู้จักเธอมาก ๆ
อาต้ายเดินเร็วเข้าไปยืนตรงหน้าไป๋เยาเยาโดยตรง ขวางสายตาของไป๋จิ่นอันไว้ มองคนบนเวทีอย่างไม่เป็นมิตร มือทั้งสองข้างเผลอถูนิ้วไปมา ผู้ชายตัวโตทั้งคน แต่ผิวขาวขนาดนี้ ถ้ามีเลือดติดสักหน่อยคงดูดีพิลึก
แล้วก็ลูกตาที่จ้องเขม็งนั่น อยากควักออกมา...
ไป๋เยาเยายิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นอาต้ายเป็นแบบนี้ ราวกับจู่ ๆ ก็ปล่อยวางได้ ชีวิตมีร้อยพันแบบ มีความวิจิตรร้อยพัน
มีสิ่งใดสูญเสียไป ย่อมมีสิ่งใดได้รับมา ไม่จำเป็นว่าอะไรคือสิ่งที่ดีที่สุด