กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 251 สัตว์เขี้ยวเลื่อย
สภาพแวดล้อมโดยรอบมองเห็นได้โล่งหมด ไม่มีแม้แต่ภูมิประเทศที่จะใช้หลบซ่อน ต้นไม้ที่มีอยู่กระจัดกระจายเพียงไม่กี่ต้น ต่างก็ใช้เวลาที่เหลือวางระเบิดบ้าง ตั้งกำแพงดินบ้าง วุ่นวายกันอยู่พักใหญ่
จนกระทั่งเห็นเงาของสิ่งมีชีวิตใต้ดิน
ลำตัวดำสนิทราวกับเหล็ก รูปร่างคล้ายตะขาบ ปากเต็มไปด้วยเขี้ยว บนหัวมีเขางอสองเขา ด้านหลังยังลากหางเหล็กที่เต็มไปด้วยเกล็ด
ลำตัวสีดำปี๋เมื่อถูกแสงแดดส่องกลับดูโดดเด่นเป็นพิเศษ เรียงรายหนาแน่นเป็นผืน เมื่อมองไปไกลทั้งพื้นดินราวกับถูกความมืดห่อหุ้มไว้
“เวรเอ๊ย นี่มันอะไรกัน ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน!” เสี่ยวสือหลิ่วถึงกับตะลึง