กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 พบหน้า
หลังไป๋เยาเยาแปรงฟันอย่างแรงแล้ว เธอถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าพืชพันธสัญญาของเข่อเข่อ ชิงหลิง...
รีบวิ่งไปดู ใบกิ่งและลำต้น...
ล้วนเปื่อยยุ่ยหมดแล้ว พอไป๋เยาเยาสัมผัส แม้แต่สภาพที่เคยเหี่ยวเฉาก็ยังคงไว้ไม่ได้ กลายเป็นผงไปแล้ว
ไป๋เยาเยาหากล่องเล็ก ๆ ใบหนึ่งมา บรรจุผงของชิงหลิงอย่างประณีตไม่ให้ตกหล่นแม้แต่นิดเดียว ถอนหายใจเบา ๆ สาวน้อยเข่อเข่อคงต้องเสียใจแย่แน่ ๆ ก็ยัยหนูน้อยคนนี้คิดมาก อารมณ์หนักอึ้ง
ตัวเองเห็นหลายครั้งแล้วที่เข่อเข่อว่างก็ปล่อยชิงหลิงออกมาจากปลายนิ้วเพื่อพูดคุยด้วย