กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ฮั่นจื่อ
ฮั่นจื่อรู้สึกว่าสวมใส่ได้แล้ว ทั้งสองมือโอบรวบไว้ เอามือสอดเข้าใต้รักแร้ เอ่ยว่า “ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอเป็นคนดี!”
ไป๋เยาเยาที่เท้าชะงักไป ก้าวพลาดจนเกือบหกล้ม มุกคำว่าคนดีนี่คงผ่านไม่พ้นไปอีกแล้ว รู้สึกอยู่ตลอดว่าการถูกคนอื่นพูดว่า “เธอเป็นคนดี” ไม่ใช่คำพูดที่ดีอะไรนัก
ไม่ได้เสียเวลาต่อไปอีก รีบพาฮั่นจื่อกลับไปยังจวนแม่ทัพ
แสงไฟสว่างไสว ทุกคนยังไม่เข้านอน ต่างนั่งคุยเล่นอยู่ในห้องรับแขก อาต้ายก็กลับมาแล้วเช่นกัน
ดูจากสีหน้าหยิ่ง ๆ จองหองน้อย ๆ นั่นก็รู้ได้ว่า ภารกิจต้องสำเร็จลุล่วงด้วยดีแน่ กำลังรอให้ตัวเองชื่นชมอยู่