กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 ยังต้องเป็นมหาปราชญ์
ไป๋เยาเยาอึดอัดใจ นี่มันติดหนึบกับตัวเองแล้วหรือไง
“เด็กน้อย เขาพาเธอไปหาแม่ได้นะ” จากนั้นก็เริ่มอธิบายเหตุผลให้เด็กฟัง
“ฮือฮือฮือแงแงฮือแงแงแงแง!” เด็กน้อยส่ายหัวอย่างสุดแรง น้ำตาไหลไม่หยุดราวกับไม่ต้องเสียเงิน ไหลจนเปื้อนแขนเสื้อของไป๋เยาเยาเปียกหมด มือเล็กกำเสื้อของไป๋เยาเยาแน่นไม่ยอมปล่อย
“น้องสาวเยาเยา เรื่องนี้... เธอช่วยดูหน่อยได้ไหมว่าสะดวกให้เขาตามเธอไปก่อนไหม” หวังจิ้งอวี่ถามอย่างระมัดระวัง
จริง ๆ แล้วไป๋เยาเยาไม่ได้ดูเป็นคนช่างเมตตา ที่เธอยอมรับเรื่องนี้ หวังจิ้งอวี่รู้สึกว่าเกินคาดคิดมากแล้ว