เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 หวังฝูกุ้ย
เพื่อนสาวสองคนเปิดเครื่องแปลภาษาบนโทรศัพท์ให้ไป๋เยาเยาดู “น้องสาวเอ๊ย ไปเที่ยวที่ประเทศเราบ้างสิ พี่สัญญาจะดูแลเธออย่างดี พาเที่ยวให้สนุกเต็มที่เลย”
ไป๋เยาเยาส่ายหน้าแผ่วเบา น้ำตาคลอ พิมพ์บนโทรศัพท์ว่า “ไม่ไปแล้วค่ะพี่ ฉันตกใจจนขวัญเสีย อยากกลับบ้านพักผ่อน ตอนนี้หัวใจฉันยังเต้นตึกตักอยู่เลย…”
เพื่อนสาวทั้งสองพยักหน้าแสดงความเข้าใจ กอดกันอีกครั้ง แลกเปลี่ยนข้อมูลติดต่อกัน แล้วล่ำลากันอย่างอาลัยอาวรณ์
ไป๋เยาเยาสวมหน้ากากอนามัยและหมวก ชั่วพริบตาก็เก็บสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้เล่นละครแบบนี้มานานแล้ว ฝีมือเริ่มฝืดไปบ้าง เมื่อกี้มีจังหวะสายตาหนึ่งที่ยังรู้สึกว่าไม่ค่อยถูก ควรจะทำให้แนบเนียนกว่านี้ได้อีก
ส่วนคำเชิญของ “เพื่อนสาวสองคน” นั้น…
ไปประเทศเอชทำอะไรล่ะ อาหารสิบคาน แปดคานเป็นกิมจิ เสียเวลาเปล่า