ตอนที่ 0041

“ลูกพี่เกรียงไกร!”

อิ๋งสุ่ยเอ่ยกับเว่ยเหอด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“มันแน่อยู่แล้ว! ในสำนักศึกษาหลวงแห่งนี้มีที่ไหนน่าสนุกบ้าง พาคุณชายผู้นี้ไปเดินดูหน่อยสิ!” เว่ยเหอเอ่ยกับอิ๋งสุ่ย

หลังจากได้ยินคำพูดนี้ของเว่ยเหอ อิ๋งสุ่ยก็หันมองซ้ายแลขวา ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปใกล้เว่ยเหอแล้วกระซิบเสียงเบาว่า “ข้ารู้จักอยู่ที่หนึ่งจริง ๆ ที่นั่นไม่รับคนนอก แต่ท่านเป็นลูกพี่ของข้า ย่อมไม่นับเป็นคนนอก ข้าจะพาท่านไป”

“ที่ไหนรึ?” เว่ยเหอเริ่มเกิดความสนใจ

“ฮิ ๆ พวกเราเบื่อหน่ายในสำนักศึกษาหลวง จึงแอบตั้งวงขึ้นมา พอคันไม้คันมือเมื่อไหร่ก็มาเล่นกันสักสองสามตา” อิ๋งสุ่ยหัวเราะฮิ ๆ พลางกล่าว

“แล้วยังจะรออะไรอีกล่ะ? ข้าไม่ได้เล่นมานานมากแล้ว เร็วเข้า!” เว่ยเหอตื่นเต้นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า