เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกหอมหมื่นลี้
เมื่อเว่ยเหอก้าวพ้นบันไดหินขึ้นมา ก็แลเห็นผู้อาวุโสใหญ่แห่งคฤหาสน์กระบี่เลื่องชื่อนำพาผู้คนในคฤหาสน์หลายสิบชีวิต ยืนเข้าแถวรอต้อนรับอยู่กลางสายฝน
“คุณชายเว่ย!” ผู้อาวุโสใหญ่แห่งคฤหาสน์กระบี่เลื่องชื่อป้องมือคารวะเว่ยเหอ
อธิบดีศาลต้าหลี่เห็นภาพฉากนี้เข้า ถึงกับกังขาในชีวิตขึ้นมาอย่างรุนแรง
เว่ยเหอมีสันดานเยี่ยงไรนั้นเขาย่อมกระจ่างแจ้งแก่ใจดี เพื่อไถ่ตัวหญิงคณิกาจากหอเขียวที่อยู่เบื้องหลังคนนั้น เว่ยเหอถึงกับขโมยเอาภาพวาดที่เว่ยอู๋ตี้โปรดปรานที่สุดไปขายทอดตลาด!
คุณชายเสเพลผลาญสมบัติครอบครัวพันธุ์นี้ กลับได้รับการต้อนรับอย่างสมเกียรติและยิ่งใหญ่จากคฤหาสน์กระบี่เลื่องชื่อถึงเพียงนี้เชียวหรือ
“ฝนตกเช่นนี้มิต้องออกมาต้อนรับดอก กลับเข้าเรือนกันเถิด” เว่ยเหอกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ