ตอนที่ 0012

คำว่าแม่งเอ๊ยประโยคเดียว ทำเอาปราชญ์ห้าพระสูตรแทบจะระเบิดโทสะออกมาตรงนั้น!

“ต่ำช้า หยาบคาย!” ปราชญ์ห้าพระสูตรโมโหจนมือสั่นระริก ชี้นิ้วใส่เว่ยเหอพลางตวาดลั่น

เพราะปราชญ์ห้าพระสูตรพบว่า ตนเองกลับมิอาจหาถ้อยคำมาหักล้างมุมมองของเว่ยเหอได้เลย

ตนเองเป็นถึงปราชญ์ห้าพระสูตร หากกระทั่งมุมมองของเว่ยเหอยังลบล้างมิได้ มิใช่ว่าจะกลายเป็นที่ขบขันจนฟันร่วงหมดปากหรอกรึ

เว่ยเหอผู้นี้มีชื่อเสียงกระฉ่อนไปทั่วทั้งเมืองหลวงว่าเป็นคนเสเพล สุรานารีการละเล่นล้วนจัดเจนทุกกระบวน แต่กลับไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าเขาจะมีความรู้ภูมิปัญญาอันใด

การต้องมาพ่ายแพ้แก่คนพรรค์นี้ ปราชญ์ห้าพระสูตรไม่อาจแบกรับความอัปยศนี้ได้จริง ๆ!

“เสือกอะไรกับมึงด้วย? มึงแค่บอกมาว่าใครแพ้ใครชนะ!” เว่ยเหอกล่าวอย่างไม่แยแส

“ข้ารังเกียจที่จะสนทนากับเจ้า!” ปราชญ์ห้าพระสูตรฮึดฮัดเตรียมจะเดินหนีออกไป

จะทำเช่นนี้ได้อย่างไร ยังมิได้รู้ผลแพ้ชนะ จะหนีไปดื้อ ๆ ได้อย่างไร!