เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98
วันนี้ เย่จือและกู้เหรินโพสต์เวยป๋อพร้อมกัน ทั้งคู่ลงภาพถ่ายชุดแต่งงานหนึ่งภาพ พร้อมระบุวันที่จัดพิธีแต่งงานเอาไว้ด้วย
ในภาพ เย่จือนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ด้านหลังมีดอกไม้สีอ่อนเรียบหรูพันเกี่ยวอยู่ตามกรอบหน้าต่าง สีสันเข้มอ่อนสลับกันอย่างงดงาม
ร่างของเธอราวกับถูกโอบล้อมด้วยทะเลดอกไม้ กลายเป็นภาพวาดที่สดใสสะดุดตาอย่างยิ่ง ดอกไม้บานสะพรั่ง ทว่าความงามของเธอกลับเจิดจ้ายิ่งกว่าดอกไม้เสียอีก ไม่มีสิ่งใดบดบังความงามนั้นได้แม้แต่น้อย
ชุดแต่งงานเข้ารูปที่ตัดเย็บอย่างพอดีตัวทอดยาวจรดพื้น ปลายเท้าขาวผ่องคู่หนึ่งปรากฏให้เห็นรำไรอยู่ใต้ชายกระโปรงที่ทบซ้อนกันเป็นชั้น ๆ
เย่จือใช้มือทั้งสองข้างยันขอบหน้าต่าง ร่างกายโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย ท่วงท่าที่ก้มตัวลงช่วยขับเน้นสัดส่วนอันสมบูรณ์แบบของเธอให้โดดเด่นยิ่งขึ้น
ส่วนกู้เหรินยืนอยู่ตรงข้ามเย่จือ สบตากับเธอในระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจนเกินไป
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังทำให้ผู้คนรู้สึกว่าในดวงตาของกู้เหริน หรือแม้แต่ในโลกทั้งใบของเขา ล้วนมีเพียงผู้หญิงคนนี้อยู่เท่านั้น
ราวกับเมื่อเธอก้าวเข้ามาในหัวใจแล้ว ก็ได้ผูกมัดจิตวิญญาณของเขาไว้ เพียงสบตากันครั้งนี้ครั้งเดียว ชั่วชีวิตที่เหลือก็ไม่มีทางลืมเธอได้อีก
เส้นผมยาวของเย่จือพลิ้วไหวไปตามสายลม ปอยผมสีดำเส้นหนึ่งบังเอิญตกลงบนไหล่ของกู้เหริน ปลายผมงอนเล็กน้อย อยู่ห่างจากมุมปากของเขาเพียงครึ่งนิ้ว