เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 85
เนื่องจากสถานการณ์ไม่ได้ดำเนินไปตามแผนที่เซิ่งเหลียนวางไว้ เมื่อเห็นกู้เหริน เขาจึงตื่นตระหนกไปชั่วขณะ
แต่ไม่นาน เซิ่งเหลียนก็พยายามบังคับตัวเองให้สงบลงอย่างเต็มที่ เดิมทีเขาตั้งใจจะจับตัวเย่จือมาเป็นตัวประกันเพื่อข่มขู่ตระกูลเซิ่ง และจัดการเรื่องนี้อย่างเงียบเชียบโดยไม่ให้ใครรู้
แม้การปรากฏตัวของกู้เหรินจะทำให้แผนการของเขามีอุปสรรคเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่เมื่อเรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ไม่รังเกียจที่จะจับตัวเพิ่มอีกคน
เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าเย่จือไปมีความเกี่ยวข้องกับกู้เหรินตั้งแต่เมื่อไร สำหรับเขาในตอนนี้ ขอเพียงผลลัพธ์เป็นอย่างที่ต้องการ กระบวนการจะเป็นอย่างไรก็ไม่สำคัญ
นิ้วของเซิ่งเหลียนวางอยู่บนไกปืนแล้ว กระสุนถูกบรรจุเข้ารังเพลิงเรียบร้อย ขอเพียงกู้เหรินขัดขืน เขาก็จะเหนี่ยวไกทันที
“กู้เหริน ทางที่ดีนายควรทำตามที่ฉันบอก ตอนนี้ลงจากรถมาเดี๋ยวนี้”
เซิ่งเหลียนจงใจเลื่อนปากกระบอกปืนไปจ่อศีรษะของกู้เหรินด้วย เพื่อข่มขู่เขาอย่างชัดเจน
แต่เซิ่งเหลียนกลับคาดการณ์ผิด กู้เหรินไม่เพียงไม่ยอมทำตามอย่างว่าง่าย ตรงกันข้าม เขายังมีท่าทีสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังคงนั่งอยู่บนเบาะรถ ไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย
ท่ามกลางความมืดมิด แสงจันทร์เย็นเยียบราวกับน้ำค้างแข็งสะท้อนอยู่ในดวงตาของกู้เหริน บางทีอาจเป็นเพราะแสงสว่างไม่เพียงพอ จึงยากจะคาดเดาความคิดของเขาได้ แต่กลับทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกหนาวเหน็บในใจ