เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62
ทั้งสองคนค่อย ๆ ถูกหย่อนลงมาด้านล่าง โดยมีเรือมารอรับอยู่เบื้องล่าง
ร่างของเย่จือสั่นเล็กน้อย แม้กระทั่งตอนที่เท้าแตะลงบนเรือ เธอก็ยังรู้สึกเหมือนไม่ใช่เรื่องจริง ราวกับหัวใจยังคงลอยค้างอยู่กลางอากาศ
กู้เหรินมองเย่จือพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาสังเกตได้ว่าเย่จือยังคงหวาดกลัว แม้การกระโดดบันจี้จัมพ์จะจบลงแล้ว แต่ความหวาดหวั่นของเธอก็ดูเหมือนจะยังไม่หายไปทั้งหมด
เรือค่อย ๆ แล่นกลับเข้าฝั่ง เจ้าหน้าที่ช่วยติดไมโครโฟนให้ทั้งสองคนอีกครั้ง บทสนทนาของพวกเขาจึงกลับมาอยู่ในความรับรู้ของผู้ชมอีกครั้ง
กู้เหรินอยากจับมือเย่จือเพื่อให้กำลังใจ แต่กล้องถ่ายทำอยู่ข้าง ๆ เขาจึงทำได้เพียงยื่นมือออกไปกุมไหล่เธอเบา ๆ ต่อหน้ากล้อง
“คุณเก่งมาก พวกเราเป็นคู่แรกที่ทำภารกิจสำเร็จ”
เสียงทุ้มต่ำของกู้เหรินดังขึ้น ทำให้เย่จือรู้สึกราวกับทุกสิ่งรอบตัวกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
เย่จือเงยหน้าขึ้น ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสดใสไร้เมฆ เธอมองเห็นแสงแดดเจิดจ้าสาดส่องลงมา ความตึงเครียดทั่วทั้งร่างค่อย ๆ คลายลงทีละน้อย