เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57
หลังจากพูดจบ เย่จือก็เดินออกจากห้องแต่งตัว
ตอนออกมา เธอเห็นเนี่ยจี้ชิงยืนอยู่หน้าประตู แม้จะรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า
เย่จือสบตากับเนี่ยจี้ชิง สีหน้าเย็นชาเรียบเฉย สุภาพแต่แฝงความห่างเหิน เธอพยักหน้าให้อีกฝ่ายเล็กน้อย
คนคนนี้เป็นแม่ของเจ้าของร่างเดิม แต่ก็เป็นคนในครอบครัวของเซิ่งม่านตามสถานะในปัจจุบันเช่นกัน
ทั้งที่มีสายเลือดเดียวกันแท้ๆ แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เนี่ยจี้ชิงกลับเอาอกเอาใจลูกสาวของคนอื่น ช่างเป็นเรื่องน่าขันเสียจริง
เมื่อเนี่ยจี้ชิงได้มองเย่จือในระยะใกล้ ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดที่มีต่อหญิงสาวก็หวนกลับมาอีกครั้ง คราวนี้ความรู้สึกนั้นรุนแรงยิ่งกว่าเดิม ในใจยังมีความขมขื่นจางๆ ซ่อนอยู่ด้วย
เธอไม่รู้เลยว่า ลูกสาวแท้ๆ ที่ตามหามานานหลายปีแต่กลับหาไม่พบ กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอในเวลานี้
ความเสียดายและความเสียใจที่เธอมีมาตลอดหลายปี ล้วนเกิดจากการพลัดพรากกับเย่จือที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้เอง
สายสัมพันธ์ทางสายเลือดไม่อาจตัดขาดได้ แม้เนี่ยจี้ชิงจะยังไม่รู้ว่าเย่จือคือลูกสาวของตัวเอง แต่อารมณ์ความรู้สึกของเธอกลับถูกเย่จือดึงดูด ได้รับผลกระทบ และเปลี่ยนแปลงไปเพราะอีกฝ่าย