เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55
ช่วงต้นฤดูหนาว ท้องฟ้ามืดเร็วกว่าปกติ
หลังรับประทานอาหารเย็นเสร็จ ท้องฟ้าก็ค่อย ๆ มืดลง ดวงจันทร์เสี้ยวลอยเด่นอยู่บนฟ้าสีน้ำเงินเข้ม แสงจันทร์ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องของเย่จือ
เวลานี้เย่จือกำลังนั่งขดตัวอยู่บนที่นั่งริมหน้าต่าง เธอหยิบหนังสือเล่มหนึ่งมาอ่านอย่างสบาย ๆ บนที่นั่งปูด้วยผ้าห่มหนานุ่มไว้แล้ว ทั้งบนที่นั่งและบนตักของเธอต่างมีผ้าห่มคลุมอยู่
ความนุ่มสบายโอบล้อมร่างกายเอาไว้ ทำให้เธอไม่รู้สึกหนาวเลยแม้แต่น้อย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก—
มีคนเคาะประตูห้อง เย่จือรู้ว่าคนที่เคาะต้องเป็นกู้เหรินแน่นอน
“กู้เหริน เข้ามาได้เลยค่ะ”
กู้เหรินเห็นเย่จือเอนตัวพิงที่นั่งริมหน้าต่างอย่างสบาย ๆ เธอสวมเสื้อไหมพรมเนื้อบาง ผมยาวสีดำถูกรวบขึ้นสูง เผยให้เห็นลำคอขาวผ่องเรียวงาม
เย่จือวางหนังสือลงข้างตัว ก่อนเดินไปทางกู้เหรินสองสามก้าว