เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48
ใบหน้าของเย่จือร้อนผ่าวเล็กน้อย เพื่อปกปิดอาการหน้าแดง เธอจึงเปลี่ยนเรื่องพูดว่า “นอกจากฝึกในห้องแล้ว พวกเราก็ควรฝึกกลางแจ้งด้วยเหมือนกัน”
สีหน้าของกู้เหรินกลับมาเรียบเฉยเหมือนเดิม เขาพยักหน้า “รายการ คู่หูสมบูรณ์แบบ ส่วนใหญ่ถ่ายทำกลางแจ้ง”
เย่จือเอ่ยว่า “ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวพวกเราไปฝึกในสวนกันเถอะ”
กู้เหรินเห็นด้วยกับเธอ ทั้งสองเตรียมเดินไปที่สวน ก่อนออกจากห้อง เย่จือหยิบไม้เท้าสำหรับคนตาบอดติดมือไปด้วย นี่เป็นสิ่งที่เธอตั้งใจซื้อมาเพื่อใช้ฝึกในครั้งนี้โดยเฉพาะ
เมื่อมาถึงสวน เย่จือก็สวมผ้าปิดตาก่อน เธอเตรียมสาธิตวิธีใช้ไม้เท้าสำหรับคนตาบอดให้กู้เหรินดู
เย่จือหยิบไม้เท้าขึ้นมา เธอหยิบไม้เท้าขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วค่อย ๆ แตะลงบนพื้นทางด้านซ้าย จากนั้นเลื่อนไปทางอีกด้านเล็กน้อย ก่อนเคาะพื้นทางด้านขวาเบา ๆ
เย่จือสาธิตท่าทางไปพร้อมกับอธิบายให้กู้เหรินฟัง
เย่จือไม่รู้เลยว่า ในระหว่างที่เธอกำลังพูด แววตาของกู้เหรินพลันหรี่ลงเล็กน้อย สายตาของเขาลึกล้ำราวกับรัตติกาลที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
ทำไมเย่จือถึงคุ้นเคยกับวิธีการต่าง ๆ ของคนตาบอดขนาดนี้ ท่าทางของเธอคล่องแคล่วราวกับเคยฝึกฝนมาหลายครั้งแล้ว