เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30
นับตั้งแต่ครั้งก่อนที่ซ่งเลี่ยมอบกระเป๋าหิมาลายาของปลอมให้เซิ่งม่าน เซิ่งม่านก็ไม่เคยตอบข้อความที่ซ่งเลี่ยส่งไปหาอีกเลย
ซ่งเลี่ยโทรหาเซิ่งม่านนับครั้งไม่ถ้วน หวังจะขอโทษเธอ แต่เซิ่งม่านไม่ยอมรับสายแม้แต่ครั้งเดียว ทั้งยังตีตัวออกห่างจากเขาอย่างสิ้นเชิง
เดิมทีซ่งเลี่ยตั้งใจจะไปหาเซิ่งม่านที่บ้านด้วยตัวเอง เพื่อขอโทษเธอถึงที่
แต่ไม่คาดคิดว่าจู่ๆ จะมีตารางงานเข้ามา ทำให้เขาต้องอยู่ต่างประเทศนานช่วงหนึ่ง จนพลาดโอกาสทองในการขอโทษไป
วันนี้ซ่งเลี่ยมีเวลาว่าง จึงขับรถไปที่บ้านของเซิ่งม่าน เขานำเครื่องประดับที่ตั้งใจเลือกมาเป็นพิเศษติดมือไปด้วย หวังว่าจะทำให้เซิ่งม่านอารมณ์ดีขึ้น
รถของซ่งเลี่ยจอดอยู่หน้าคฤหาสน์หรูของเซิ่งม่าน เขาเดินเข้าไปกดกริ่งหน้าประตู
ผ่านไปนานพอสมควร ประตูใหญ่จึงค่อยๆ ปลดล็อกออกอย่างเชื่องช้า ราวกับจงใจปล่อยให้เขารอเก้ออยู่ตรงนั้น
ซ่งเลี่ยยืนอยู่หน้าประตูเป็นเวลานาน ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกคนที่เดินผ่านไปมามองหลายครั้ง เขาก้มหน้าลงอย่างหมดสภาพ รอจนประตูเปิดออกก็รีบผลักเข้าไปทันที
ซ่งเลี่ยเดินผ่านสวนเข้าไปถึงหน้าคฤหาสน์ ประตูบ้านเปิดอยู่แล้ว เขาเคาะประตูก่อนสองครั้ง จากนั้นจึงผลักประตูเข้าไป