เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2
เย่จือนึกว่าตัวเองหูฝาดไป แต่เมื่อเห็นสีหน้าของกู้เหรินที่ดูจริงจัง ไม่เหมือนกำลังล้อเล่น เธอก็ทำอะไรไม่ถูกขึ้นมาเล็กน้อย
บนโลกนี้จะมีใครที่ไหนจู่ ๆ ก็ยื่นเงินให้คนอื่นเอาไปใช้ตามใจชอบกันล่ะ? ถ้าไม่ใช่มีแผนการบางอย่างแอบแฝงอยู่ ก็คงเป็นเพราะสมองมีปัญหาแล้วกระมัง
เย่จือเริ่มพิจารณากู้เหรินอย่างละเอียด แต่เมื่อมองจากภายนอกแล้ว เขาก็ดูไม่เหมือนคนที่เข้าข่ายข้อใดข้อหนึ่งเลยสักนิด
ในนิยายต้นฉบับไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมาก่อน หรือเป็นเพราะการปรากฏตัวของเธอ ทำให้เนื้อเรื่องบางส่วนเริ่มเปลี่ยนแปลงไปแล้ว?
ต่างจากเย่จือที่กำลังสับสน กู้เหรินเพียงเลื่อนบัตรธนาคารมาตรงหน้าเธอแล้วค่อย ๆ ชักมือกลับอย่างไม่รีบร้อน แม้จะถูกเย่จือจ้องพิจารณา เขาก็ยังคงมีสีหน้าปกติ ไม่ได้หลบสายตาแม้แต่น้อย
ดวงตาสีดำสนิทของกู้เหรินกลับมาจับจ้องเย่จืออีกครั้ง เขาเหลือบมองบัตรบนโต๊ะเล็กน้อย ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“เงินสิบล้านหยวนในบัตรนี้ คุณเอาไปใช้ก่อนได้เลย หลังจากนี้จะมีเงินโอนเข้ามาอีกเรื่อย ๆ”
หลังจากความคิดและข้อสันนิษฐานนับไม่ถ้วนแล่นผ่านหัว ในที่สุดเย่จือก็ได้สติกลับคืนมา
“ฉันปฏิเสธค่ะ”