กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 205 นายดูถูกฉันเหรอ?!
ม่านตาของสวีชานเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนผุดลุกขึ้นยืนทันที ส่วนเผยกังเจี๋ยที่อยู่ข้างๆ ก็มีสีหน้าแข็งค้าง
มีเพียงโหยวเหยาที่ตอบสนองช้าไปหนึ่งจังหวะ "หน้าตาเขาดูเหมือน..." ยังไม่ทันสิ้นเสียง เผยกังเจี๋ยก็เอามืออุดปากเขาไว้แน่น
"ท่านเจิ้ง..."
"ไม่ต้องเรียกตำแหน่งหรอก ฉันแค่แวะมาเยี่ยมเยียนเพื่อนฝูงเท่านั้น"
เมื่อเห็นใบหน้ายิ้มแย้ม ทุกคนจึงเข้าใจได้ในทันที
คนอย่างพวกตนเนี่ยนะจะคู่ควรกับคำว่าเพื่อน?
ชั่วพริบตานั้น ชายชราทั้งสองคนก็หน้าแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้นตื้นตัน
เกียรติยศครั้งนี้ยิ่งใหญ่พอให้พวกเขาเอาไปคุยได้ตลอดครึ่งชีวิตที่เหลือ!
หลังจากทั้งสองฝ่ายจับมือทักทายกัน