กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 170 เขาต้องมีแม่!
เขาจ้องมองใบปิดและอ่านอย่างละเอียดถี่ถ้วน ตั้งแต่บรรทัดแรกเรื่องอาสาสมัครทดลองยาไปจนถึงช่องทางติดต่อที่อยู่ท้ายสุด กระทั่งอ่านจบก็ยังรู้สึกเลื่อนลอยไปชั่วขณะ
“ระยะกลาง... สองแสนเหรอ”
“ได้ตั้งสองแสน”
เขาไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อยว่าเป็นข่าวปลอม หรือพูดอีกอย่างคือในส่วนลึกของจิตใจเขาปฏิเสธคำตอบนั้นไปโดยปริยาย
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาตามสัญชาตญาณ กระทั่งตอนกดเบอร์โทรศัพท์ นิ้วมือถึงเริ่มสั่นเทา
หรือว่าจะเป็นเรื่องหลอกลวง?
จะมีผู้ใจบุญที่ไหนยอมควักเงินมากขนาดนี้กัน?
ให้กับคนที่จะป่วยตายอย่างฉันเนี่ยนะ?
นิ้วมือค้างอยู่เหนือปุ่มโทรออก ก่อนจะกดลงไปเบาๆ