กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 163 ยาเบื่อหนู
ยากเย็นแสนเข็ญ!
"ฉันจะลองหาทางดู" สวีชานหลุบตาลงต่ำ เส้นสายที่เขาสั่งสมมาตลอดหลายปีนี้ก็ไม่ใช่ขี้ๆ เหมือนกัน
เพียงแต่...พออ้าปากขอเรื่องนี้ไป
หน้าแก่ๆ ของเขาก็คงหมดความน่าเชื่อถือจนแทบไม่เหลือชิ้นดี
"เฮ้อ~"
"ช่วงสองสามวันต่อจากนี้ฉันจะไม่อยู่ที่ห้องแล็บ พวกนายวิจัยพัฒนากันต่อไป ถ้าเจออะไรใหม่ๆ ให้รีบแจ้งฉันทันที"
"คุณไปเถอะน่า สบายใจได้ ทางนี้ยกให้พวกเราสองคนเอง!"
เผยกังเจี๋ยโบกมือลา มองดูสวีชานเดินออกจากห้องแล็บไปด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก วินาทีถัดมาเสียงหัวเราะก็ดังลั่นขึ้น
"ฮ่าๆๆ——"