บทที่ 152 นั่วหนัว

บทที่ 152 นั่วหนัว

ส่วนผู้ชมในเวลานี้ต่างกระวนกระวายใจจนแทบรอไม่ไหวแล้ว

ในวินาทีที่ม่านถูกเปิดขึ้น ทั้งที่ยังไม่ทันเห็นเงาร่างคนชัดเจน พวกเขาก็เริ่มกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง!

"กรี๊ดดดด!! มาแล้ว!! มาแล้ว!!"

"กรี๊ดดด—"

ท่ามกลางคลื่นเสียงที่แทบจะพังหลังคา ช่างภาพคนเดียวที่ยังคงความสุขุมก็รีบปรับมุมกล้องและซูมขยายรายละเอียดอย่างรวดเร็ว!

นิ้วมือเรียวยาวดุจหยกขาววางทาบอยู่บนผ้าสีแดง ริมฝีปากสีชาดของหญิงสาวหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย ชุดราตรียาวสีเขียวที่มีพู่ระบายขับเน้นให้เห็นเอวคอดกิ่วของเธอ

เธอหมุนตัวเล็กน้อย รูดม่านปิดอย่างไม่ช้าไม่เร็ว แล้วหันศีรษะปรายตามอง ขนตาดั่งปีกผีเสื้อกะพริบไหวเบาๆ สายตาทอประกายเปี่ยมเสน่ห์ชวนลุ่มหลง

ทุกท่วงท่าล้วนสะกดสายตาและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน