บทที่ 132 ขนาดฉันยังเชื่อเลย!

บทที่ 132 ขนาดฉันยังเชื่อเลย!

"นายมาได้ยังไง?"

"โทรศัพท์นายก็ปิดเครื่อง ส่งอีเมลไปก็ไม่ตอบ ถ้าฉันไม่ถ่อมาเองแล้วจะให้คุยยังไง?!" สวีชานตวาดอย่างหัวเสีย "จะออกไปไหนทำไมไม่บอกฉันสักคำ!"

เผยกังเจี๋ยขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะกัดฟันพูดออกมา

"คนแซ่สวี ฉันไม่ไปทำงานแล้ว! นายไปหาคนอื่นเถอะ!"

"ไม่ไปทำงาน?!" สวีชานหัวเราะเยาะด้วยความโมโห "นายอยากจะอยู่ที่นี่ต่อเนี่ยนะ?"

"ใช่! ฉันจะทำการใหญ่ที่นี่! งบที่นายไม่อนุมัติให้ฉัน มีคนอนุมัติให้แล้ว!"

"แล้วถ้าฉันอนุมัติให้นายล่ะ"

คำพูดอันหนักแน่นทรงพลังทำเอาซ่งเจียงหายใจสะดุด เชี่ยเอ๊ย!

ก่อนจะได้ยินประโยคถัดมา