กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 111 แกกำลังฝันกลางวันอยู่เหรอ?
หลังมื้อเช้า พวกเขาก็เริ่มทำงานอย่างขยันขันแข็งอีกครั้ง นอกจากจะต้องคอยหลบแส้ของโม๋เอ่อร์เกินแล้ว พวกเขายังมีหลักสูตรเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งวิชา
บุคลิกท่าทาง!
รอยยิ้ม!!
"มาสิ! แสดงรอยยิ้มที่กระตือรือร้นที่สุดของพวกแกออกมาให้ฉันดู!!"
เสียงดังก้องกังวานของโม๋เอ่อร์เกินสะท้อนไปทั่วห้องพักผ่อน ทุกคนยืนตัวตรงแหน็วพร้อมกับแสยะยิ้มอย่างบิดเบี้ยว
บางคนมีน้ำตาคลอเบ้า ดูน่าสงสารราวกับลูกนกที่ถูกกดขี่
ไม่สิ!
อยู่ต่อหน้าปีศาจตนนี้ ใครมันจะไปยิ้มออกกันวะ?!
โม๋เอ่อร์เกินกวาดสายตามองรอยยิ้มของทุกคน ซึ่งบอกได้เลยว่าดูไม่ได้เลยสักนิด! เขาเดินไปหยุดตรงหน้าคนคนหนึ่ง แล้วใช้ฝ่ามือใหญ่หนาบีบแก้มของอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงใจ