กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 108 นี่คือเวทมนตร์
ขณะที่คนอื่น บางคนก็เก้อเขินเพราะหาคนมาไม่ได้เลยสักคนเดียว บางคนก็พามาได้แค่คนเดียวแบบโหรงเหรง
และในเวลานี้ คนเดียวที่ยังไม่ปรากฏตัวก็คือโม๋เอ่อร์เกิน
"พี่น้องผิวดำของนายล่ะ"
ใครคนหนึ่งเอ่ยถามชายผิวดำหัวโล้นที่อยู่ในที่นั้น ซึ่งอีกฝ่ายก็ทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ "เขาไม่ใช่พี่น้องฉันสักหน่อย เราไม่มีอะไรเหมือนกันเลยด้วยซ้ำ!"
"ฉันแยกพวกนายไม่ค่อยออกน่ะ"
ในสายตาคนผิวขาว คนผิวดำมักจะหน้าตาคล้ายกันไปหมด มีทั้งจมูกทรงกลม ผิวสีเข้ม และริมฝีปากที่หนาใหญ่
ทว่าในตอนนั้น ซ่งเจียงผู้เป็นเจ้านายก็เดินเข้ามา โดยมีหม่าโหรวยืนดูเรื่องสนุกอยู่ข้างๆ
"1, 2, 3... 6 คน"
จำนวนคนน้อยไปหน่อย