บทที่ 102 การค้าต่างประเทศ

บทที่ 102 การค้าต่างประเทศ

ในเวลานี้ตู้ซีที่อ้วกจนหมดไส้หมดพุงในที่สุดก็เริ่มได้สติและเงยหน้าขึ้นมา เขาก็เห็นกระดาษทิชชูสีขาวสะอาด พร้อมกับใบหน้าเปื้อนยิ้ม

"เช็ดปากหน่อย"

"...ขอบคุณครับ" ตู้ซีรับทิชชูมาเช็ดปาก ตอนนี้เองที่เขาเพิ่งสังเกตเห็นว่าทัศนียภาพรอบข้างดูแปลกตาและรกร้างอยู่บ้าง ขณะเดียวกันเขาก็เหลือบไปเห็นทางเข้ารั้วขนาดใหญ่ บนก้อนหินยักษ์ด้านข้างไม่ได้สลักคำว่าซวิ่นโหยว แต่กลับเป็น...เถิงเซิ่ง!

"ที่ตรงนี้ก็คือกองบัญชาการใหญ่ของเถิงเซิ่ง!"

สิ้นเสียง ซ่งเจียงก็ก้าวขาเดินเข้าไปข้างใน "สถานที่ที่นายจะต้องคุ้นเคยในอนาคต"

สถานที่ที่ผมจะต้องคุ้นเคยในอนาคต...

ตู้ซีเงยหน้าขึ้น มองป้ายชื่อนั้นอยู่นาน

...

ครึ่งเดือนต่อมา