กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 92 คุมโปรเจกต์
ถ้าพูดถึงเรื่องประจบสอพลอ คนที่นั่งอยู่ตรงนี้ไม่มีใครเป็นรองใคร ต่างคนต่างผลัดกันเยินยอจนซ่งเจียงตัวลอยเคลิบเคลิ้ม ใบหน้าเปล่งปลั่งมีเลือดฝาดขึ้นมาไม่น้อย ทุกคนจึงค่อยลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
หลังร่ำสุราไปสามรอบ ทุกคนก็เริ่มอิ่มกันพอสมควรแล้ว
พวกเขาก็รู้สึกว่าตนเองอ่านนิสัยของซ่งเจียงออกทะลุปรุโปร่งแล้ว ถึงอย่างไรก็เพิ่งก้าวเข้าสู่สังคมได้ไม่นาน แม้จะมีราศีความเป็นเถ้าแก่อยู่บ้าง
แต่นิสัยก็ยังดูอ่อนปวกเปียก แถมยังแฝงไปด้วยความใสซื่อไร้เดียงสาแบบคนหนุ่มสาว
ถึงตอนนี้ มีคนดึงหัวข้อสนทนากลับเข้าเรื่องเดิม
"อย่างพวกเรา บางครั้งงานที่ทำไปก็ไม่ได้มาจากความตั้งใจของตัวเองหรอกครับ เรื่องที่เคยล่วงเกินไป ประธานซ่งอย่าได้เก็บเอาไปใส่ใจเลยนะครับ"
"นั่นสิครับ! พวกเราก็แค่ปืนในมือคนอื่นเท่านั้นแหละ" ม่อฉีไฉเปลี่ยนน้ำเสียงกะทันหัน "ต่อไปปืนชั้นดีอย่างผมกระบอกนี้ก็ขอยกให้ประธานซ่งแล้วกันครับ"
ยกหางเพิ่มค่าตัวตัวเองชัดๆ!
"ดีเลยครับ" ซ่งเจียงขานรับ "ผมกำลังขาดอาวุธอยู่พอดี"