กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 26 มโนธรรมของผม!
หม่าโหรวยื่นมือไปรับรูปถ่ายมาเปิดดูผ่านๆ รูปสิบกว่าใบล้วนถ่ายเครื่องจักรและอุปกรณ์รุ่นใหม่ล่าสุด ตัวเครื่องที่เปล่งประกายแวววาวของโลหะยังคงทำงานอยู่
ด้านข้างมีวัตถุดิบวางเรียงเป็นกระสอบๆ รวมถึงโกดังสินค้าที่อัดแน่นเต็มพื้นที่
เธอพยักหน้า ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบชิ้นงานตัวอย่างมาลองบีบดูเบาๆ
"ของไม่เลว" พอเอ่ยปากชม ซ่งเจียงที่เพิ่งจะผุดรอยยิ้มบนใบหน้าก็ได้ยินประโยคถัดมา
"แต่ก็เป็นแค่ของธรรมดาทั่วไป"
เธอเงยหน้าขึ้นมองซ่งเจียง "คุณภาพก็พอๆ กัน ทำไมฉันต้องใช้สินค้าของนายด้วยล่ะ?"
ใช่แล้ว! ทำไมกันล่ะ?!
คุณภาพระดับเดียวกัน ฝั่งหนึ่งคือโรงงานเก่าที่ถูกตัดทิ้ง อีกฝั่งคือซัพพลายเออร์รายใหม่ที่ร่วมงานกันมาได้สักพัก