กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 12 เป็นเถ้าแก่นี่เหนื่อยชะมัด!
"..." ซ่งเจียงมองสายตาที่จ้องเขม็งของอีกฝ่าย พลางสัมผัสได้ถึงแรงบีบที่มือซึ่งกระชับแน่นขึ้น
"ซี๊ด... เออๆๆ ไปก็ไป!"
ทันทีที่ประตูโรงงานเปิดออก หวงปั๋วฮั่นที่ยืนสูบบุหรี่รออยู่ตรงประตูตั้งนานแล้วก็ปรากฏแก่สายตา ซ่งเจียงก้าวขึ้นรถไปด้วยขารู้สึกหมดเรี่ยวแรง พลางมองจ้าวหมิงเซวียนข้างกายที่ดูคึกคักราวกับโดนฉีดเลือดไก่
พลางรู้สึกกังขาเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อเช้านายยังตัวสั่นงกๆ เงิ่นๆ อยู่เลยไม่ใช่เหรอ!
เชี่ยเอ๊ย! ตกบ่ายเปลี่ยนนิสัยเป็นคนสองบุคลิกไปแล้วรึไงวะ?!
ไม่สำนึกทบทวนตัวเองหน่อยเหรอ?!
มีพนักงานแบบนายที่ไหนกันวะ!!
ท่ามกลางเสียงบ่นพึมพำ หวงปั๋วฮั่นก็เหยียบคันเร่งพุ่งทะยานออกไปอย่างคล่องแคล่ว แท็กซี่เลี้ยวจอดหน้าร้านอาหารได้อย่างนุ่มนวลหมดจด