บทที่ 1 อย่างแกน่ะเหรอคู่ควรจะเรียกว่าสูตรโกง?

บทที่ 1 อย่างแกน่ะเหรอคู่ควรจะเรียกว่าสูตรโกง?

มหาวิทยาลัยเยี่ยนจิง

งานมหกรรมจัดหางาน

เหล่านักศึกษาเบียดเสียดกันจนแน่นขนัดเต็มถนนสายนี้ ใต้เต็นท์ผ้าใบสีน้ำเงิน เจ้าหน้าที่ฝ่ายสรรหาบุคลากรของรัฐวิสาหกิจส่วนกลาง รัฐวิสาหกิจ และธนาคารต่างยิ้มแย้มพลางรับเรซูเม่เป็นปึกๆ

"ขอโทษด้วยนะครับ คุณยังไม่ตรงตามคุณสมบัติที่เราต้องการ"

"สาขาวิชาที่คุณจบมาไม่ตรงสายนะ!"

"ประสบการณ์ฝึกงานของคุณยังน้อยไปหน่อย บริษัทเราต้องการพนักงานที่มีความสามารถ และมีประสบการณ์ในตำแหน่งเดียวกันอย่างน้อยครึ่งปีครับ!"

คำปฏิเสธประโยคแล้วประโยคเล่าทำเอาเจ้าหน้าที่สรรหาบุคลากรพูดจนคอแห้งเป็นผง พอมองแถวยาวเหยียดที่ยังคงต่อคิวอยู่ด้านหลังก็อดเดาะลิ้นไม่ได้

ทุกปีมีคนเยอะขนาดนี้ แถมบัณฑิตปริญญาตรีที่จบออกมาก็เพิ่มขึ้นทุกปี จะไปมีตำแหน่งงานรองรับมากขนาดนั้นได้ยังไง นึกว่าอัตราการรับเข้าทำงานของปีที่แล้วต่ำเตี้ยเรี่ยดินพออยู่แล้ว ดูท่าปีนี้น่าจะทำลายสถิติได้อีก!

"สวัสดีครับ นี่เรซูเม่ของผมครับ"