เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 199 ปลดปล่อยตัวเอง
บทที่ 199 ปลดปล่อยตัวเอง
ไอ้ระบบเวรนี่ร้ายกาจไม่เบาจริงๆ ในเนื้อเรื่องความทรงจำที่ถูกกระตุ้นขึ้นมานี้ เรียกได้ว่าจำลองทุกสิ่งทุกอย่างออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ รวมถึงนิสัยใจคอและความนึกคิดของโย่วกับจั่วจู้
ในตอนนั้นเซิ่นซือยังไม่ได้สัมผัสกับตัวเองโดยตรง เพียงแต่แน่ใจจากคำถามย้อนของโย่วว่า ตัวเขาในยามนี้ได้เข้ามาแทรกแซงในเส้นเรื่องนี้แล้วจริงๆ
"ฉันมีนามว่าชี่มู่เซิ่นซือ มาที่นี่ตามการชี้นำของท่านเทพนอกรีต เพื่อช่วยเหลือลูกแกะผู้หลงทาง"
อันที่จริงเวลานี้เขาจะกุเรื่องสร้างตัวตนขึ้นมามั่วๆ ก็ได้ แต่เซิ่นซือรู้สึกว่ายังไงซะที่นี่ก็เป็นแค่ดันเจี้ยน ในเมื่อยังไม่แน่ใจว่าต้องทำอย่างไรถึงจะได้รางวัลที่ดีกว่า งั้นสู้ปลดปล่อยตัวเอง ทำตามใจอยากไปเลยดีกว่า
พูดตามตรง เขาไม่ชอบโย่วที่อยู่ตรงหน้านี้เลย
โย่วที่แท้จริงควรจะเป็นเด็กหนุ่มรุ่นพี่ที่คอยแบกจั่วจู้ไว้บนหลัง และคอยส่งยิ้มอย่างอ่อนโยนเอ็นดูออกมาอยู่เสมอต่างหาก
นับตั้งแต่วินาทีที่ลงมือเข่นฆ่าคนในตระกูลด้วยน้ำมือตัวเอง โย่วก็ได้ก้าวสู่เส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับซึ่งไม่มีใครเข้าใจได้อีกต่อไป
"การชี้นำของเทพนอกรีตงั้นเหรอ โลกใบนี้ไม่มีพระเจ้ามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว และยิ่งไม่มีทางมีสิ่งที่เรียกว่าเทพนอกรีตอะไรนั่นด้วย"