เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 153 อาคมหมอกสายัณห์·เมฆคลุมฟ้าหมอกคลุมดิน!
บทที่ 153 อาคมหมอกสายัณห์·เมฆคลุมฟ้าหมอกคลุมดิน!
"อ๊ากกก! มนุษย์สารเลว มนุษย์สมควรตาย!"
วิญญาณคำสาปบนยอดเขาแผดเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้นอันไร้น้ำยาขึ้นมาอีกระลอก
ใบหน้ามนุษย์สลายไป วิชาคุณไสยถูกคลี่คลาย ซ้ำยังส่งผลให้มันถูกพลังตีกลับจนบาดเจ็บในระดับหนึ่ง
ยิ่งไปกว่านั้น คนพวกนี้ยังไม่เหมือนกับพวกที่มันเคยเจอมาก่อนหน้านี้เลยสักนิด แม้ว่ามันจะใช้วิชาคุณไสยแสร้งทำเป็น 'เทพสวรรค์' ก็ไม่อาจทำให้คนพวกนี้เกิดความหวาดกลัวได้เลยแม้แต่เศษเสี้ยวเดียว
ที่ทำให้มันรู้สึกหงุดหงิดใจยิ่งกว่าเดิมก็คือ มนุษย์ที่ชื่อว่าชื่อมู่เซิ่นซือคนนั้น ดันมีพลังที่สามารถคลี่คลายวิชาคุณไสยของมันได้
มันยังจำได้ว่า เมื่อไม่นานมานี้มีพวกที่อ้างตัวว่าเป็นโจนินแห่งคิริงาคุเระเพิ่งจะตายตกไปภายใต้กระบวนท่าเมื่อครู่นี้ของมัน
หมอนั่นทำอะไรร่างแยกของมันไม่ได้เลยสักนิด เพราะตราบใดที่ม่านหมอกยังไม่จางหาย ต่อให้ 'เทพสวรรค์' จะถูกบดขยี้แหลกไปกี่ครั้งก็สามารถฟื้นสภาพกลับมาได้ในพริบตา
วิชานินจาต่อให้อานุภาพร้ายกาจแค่ไหน หากซัดเข้ามาในม่านหมอกก็ไม่ส่งผลให้เกิดความเปลี่ยนแปลงใดๆ ทั้งสิ้น