เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 144 ตบแกไปก็เท่านั้น ฉันกลัวมือเปื้อน (รวมสองตอนสี่...
บทที่ 144 ตบแกไปก็เท่านั้น ฉันกลัวมือเปื้อน (ตอนควบสี่พันคำ)
แม้ฉาจะพยายามสรุปให้กระชับที่สุดแล้ว แต่เนื่องจากมีเรื่องเกิดขึ้นมากเกินไป จึงยังคงต้องรายงานอยู่นานพอสมควร
ส่วนเจ้าเหม่ยหมิงยิ่งฟังก็ยิ่งมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ
"ตอนนี้แคว้นน้ำกำลังเฉียดใกล้ขอบเหวแห่งความโกลาหล จำเป็นต้องใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดกวาดล้างปัจจัยความไม่สงบทั้งหมดทิ้งไปให้หมด"
"ทางด้านต้าเสอหวานให้เพิ่มกำลังการสืบสวนต่อไป ถ้าเขายังซ่อนตัวอยู่ที่นี่ก็ลากคอออกมาให้ได้ อีกอย่าง โคโนฮะส่งคนมาสองสามคนไม่ใช่เหรอ ส่งข้อมูลเรื่องที่ต้าเสอหวานปรากฏตัวที่นี่ให้พวกนั้นไป ในเมื่อไม่อยากเอาชีวิตเข้าแลกกับพวกสัตว์ประหลาดนั่น อย่างน้อยก็ควรออกแรงช่วยจัดการนินจาถอนตัวของหมู่บ้านตัวเองบ้าง"
"แล้วก็ กลับไปบอกคนของสภาผู้อาวุโสด้วย ฉันไม่สนว่าพวกเขาจะมีท่าทียังไง สรุปคือใครที่ทรยศฝั่งมนุษยชาติ ต้องฆ่าให้หมดโดยไม่ละเว้น! เรื่องนี้ไม่มีการประนีประนอมเด็ดขาด! ถ้าใครไม่เห็นด้วย ก็ให้นายบอกท่านหยวนซือให้ปลดฉันออกจากตำแหน่งมิซึคาเงะได้เลย"
"ส่วนนินจาพเนจรไม่กี่คนนั้น ถ้ายังไม่มีหลักฐานแน่ชัด ก็อย่าเพิ่งไปแตะต้องพวกเขาชั่วคราว..."
เจ้าเหม่ยหมิงในโหมดทำงานได้แสดงให้เห็นผ่านการกระทำจริงว่า อะไรคือความเฉียบขาดรวดเร็วและไม่มีคำว่าใจอ่อนเด็ดขาด
แน่นอนว่ากุ่ยเติงหม่านเยวี่ยก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ข้อมูลหลายอย่างเกี่ยวกับพวกเซิ่นซือไม่ได้ถูกส่งมอบขึ้นไป