กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 121 อสรพิษประจิมโอวหยางหวาน (ลงครบห้าตอนรวดขอแรงสนับสนุนด้วยครับ!)
บทที่ 121 อสรพิษประจิมโอวหยางหวาน (ลงครบห้าตอนรวดขอแรงสนับสนุนด้วยครับ!)
ดาบสะบั้นเศียร!
นั่นมันดาบสะบั้นเศียรเชียวนะ!
สุ่ยเยวี่ยตื่นเต้นจนเนื้อเต้น พอนึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้คอตัวเองเพิ่งโดนดาบสะบั้นเศียรปาดผ่านไป เขาก็ดิ้นกระแด่วๆ ด้วยความดีใจ (แบบแผ่วๆ) เหมือนปลาเค็มที่เกยตื้นจนตัวใกล้จะแห้งตาย
ต้องรู้ก่อนว่าสุ่ยเยวี่ยเป็นเด็กอัจฉริยะที่ได้รับฉายาว่า "มนุษย์อสูรกลับชาติมาเกิด" มาตั้งแต่เด็ก และมีความยึดติดกับคำว่า "ฟันสะบั้น" เอามากๆ
แถมวิธีการต่อสู้ยังโหดเหี้ยมยิ่งกว่ามนุษย์อสูรคนนั้นเสียอีก เวลาสู้ต้องฟันแขนขาของศัตรูให้ขาดสะบั้นก่อน แล้วค่อยตัดหัวทิ้งทีหลัง!