กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 97 ฉันจะเป็นเจ้าลัทธิ
บทที่ 97 ฉันจะเป็นเจ้าลัทธิ
เซิ่นซือไม่ได้กระตือรือร้นที่จะสร้างอิทธิพลของตัวเองสักเท่าไหร่ สาเหตุหลักก็เพราะประสบการณ์จากชาติก่อนสอนเขาว่า ขอแค่คนเริ่มเยอะ เรื่องบัดซบไร้สาระสารพัดอย่างก็จะผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน
สู้ใช้ชีวิตสบายๆ ชิลๆ อย่างตอนนี้ไม่ได้เลยสักนิด
ทุกวันได้นอนตื่นเองตามธรรมชาติ เที่ยวเตร่ไปทั่วพลางตบวิญญาณคำสาปและพาเอ้อร์ต้วนไปเดินเล่น นึกอยากทำอะไรก็ทำ ขัดหูขัดตาใครก็ด่ากราดใส่ได้เต็มที่
ชีวิตแบบนี้มันไม่ฟินตรงไหนกัน?
ถ้าต้องเค้นให้เขาพูดถึงความฝันหรือความทะเยอทะยานอะไรเทือกนั้นออกมาจริงๆ ก็คงเป็นการก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกนินจา แล้วถือโอกาสซัดพวกวิญญาณคำสาปทั้งหมดให้หมอบราบคาบ เพื่อสั่งสอนพวกมันให้รู้ซึ้งว่า ที่แห่งนี้ใครกันแน่ที่เป็นคนคุม!