0032 บทที่ 32 ตีอาวุธ

บทที่ 32 ตีอาวุธ

บทที่ 32 ตีอาวุธ

ยี่สิบวันต่อมา ในที่สุดเซิ่นซือกับเฟยต้วนก็กลับมาถึงลัทธิเทพนอกรีต

สาเหตุหลักเป็นเพราะขบวนเกวียนขนส่งเสบียงเคลื่อนที่ได้ช้ามาก ทำให้พวกเขาต้องชะลอความเร็วในการเดินทางตามไปด้วย จนท้ายที่สุดก็ค่อยๆ ทยอยกลับมาถึงอย่างเอื่อยเฉื่อย

แน่นอนว่าเซิ่นซือได้ใช้ฝูงนกที่สมาคมการค้าหมี่ลาเลี้ยงไว้ส่งข่าวกลับมาล่วงหน้านานแล้ว เน้นความชัวร์ไว้ก่อนเป็นหลัก

นอกฐานที่มั่น หัวหน้านักบวชหลงฉีกำลังยืนมองทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มและสายตาอันเปี่ยมไปด้วยความเมตตา

"ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะเด็กๆ"

"ขอองค์เทพนอกรีตสถิตนิรันดร์!" เซิ่นซือและเฟยต้วนจรดสร้อยคอสัญลักษณ์ของลัทธิเทพนอกรีตเข้ากับหน้าผากพร้อมกันพลางเอ่ยขึ้นอย่างศรัทธา

"เป็นยังไงบ้าง การเดินทางราบรื่นดีไหม"

หลังจากสั่งการให้คนมารับช่วงขนถ่ายเสบียงแล้ว หัวหน้านักบวชหลงฉีก็เดินคุยไปด้วย น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความห่วงใย