0028 บทที่ 28 ที่แท้ฉันก็เป็นส่วนเกิน

บทที่ 28 ที่แท้ฉันก็เป็นส่วนเกิน

บทที่ 28 ที่แท้ฉันก็เป็นส่วนเกิน

ท่ามกลางหมอกหนาทึบ ไจ้ปู้จ่านเปลี่ยนตำแหน่งอย่างไม่หยุดหย่อน เปิดฉากโจมตีหยั่งเชิงใส่ศัตรูซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ทว่าทุกครั้ง ดาบสะบั้นเศียรในมือของเขากลับฟันโดนเพียงความว่างเปล่า

ยิ่งเฟยต้วนไม่ป้องกันตัวมากเท่าไร ไจ้ปู้จ่านก็ยิ่งไม่กล้าฟันลงไปมากเท่านั้น

ไม่ว่าจะเป็นลางสังหรณ์วิกฤติตอนลงมือครั้งแรก หรือท่าทางพิลึกพิลั่นของอีกฝ่าย ล้วนบ่งชี้ว่านี่อาจเป็นกับดักที่ล่อให้เขาลงมือ

แต่หากยังคงยื้อเยื้อต่อไป ไม่เพียงแต่ไป๋จะตกอยู่ในอันตราย ทว่าเมื่อพวกพ้องของอีกฝ่ายย้อนกลับมา แม้แต่ตัวเขาก็จะต้องตกที่นั่งลำบากไปด้วย

ทันใดนั้น ไจ้ปู้จ่านก็สูดหายใจเข้าลึก เอาดาบสะบั้นเศียรกลับไปสะพายไว้บนหลัง แล้วควักมีดสั้นเล่มหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ

แม้รู้ดีว่าอาจเป็นกับดัก แต่เขาก็ต้องยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อหยั่งเชิงดูว่าอีกฝ่ายต้องการจะทำอะไรกันแน่

มิฉะนั้นเขาก็ทำได้เพียงถอยหนีไปในทันที