กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 18 มนุษย์ล้วนทุกข์ตรม เทพนอกรีตสถิตนิรันดร์
บทที่ 18 มนุษย์ล้วนทุกข์ตรม เทพนอกรีตสถิตนิรันดร์
"นี่น่ะเหรอแคว้นคลื่น? ฉันเกลียดอากาศชื้นๆ ของที่นี่ชะมัด แถมยังมีกลิ่นคลื่นไส้ที่ลอยคลุ้งไม่จางหายไปนี่อีก!"
พอลงจากเรือ เฟยต้วนที่แต่งคอสเพลย์เลียนแบบไซตามะหมัดเดียวจอดก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้ารังเกียจออกมา
ในฐานะประเทศเกาะเล็กๆ ที่หากินกับทะเล เห็นได้ชัดว่าการประมงของแคว้นคลื่นนั้นเฟื่องฟูมาก บริเวณท่าเรือจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะอบอวลไปด้วยกลิ่นปลาตายชวนพะอืดพะอมจนยากจะบรรยาย
สำหรับชาวบ้านที่ใช้ชีวิตหาเช้ากินค่ำอยู่กับท้องทะเลมานานอาจจะชินชาไปแล้ว และไม่รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องใหญ่อะไรเลย
แต่สำหรับพวกเป็ดบนบกที่ไม่คุ้นเคยกับทะเลอย่างเซิ่นซือและเฟยต้วนที่ใช้ชีวิตอยู่บนแผ่นดินใหญ่มาตลอดทั้งปีทั้งชาติแล้ว มันกลับไม่น่าอภิรมย์เอาเสียเลย
เซิ่นซือจึงยกมือขึ้นมาป้องปากและจมูกไว้เล็กน้อย พลางเอ่ยอย่างจนใจว่า "ทำภารกิจก่อนเถอะ รีบจัดการให้เสร็จ จะได้รีบกลับ"