กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 12 โลกเฮงซวย
บทที่ 12 โลกเฮงซวย
สุดท้ายมื้ออาหารมื้อนี้ก็กินกันอย่างกร่อยสนิท จบลงแบบลวกๆ
เซิ่นซือไม่ใช่พวกแม่พระผู้แสนดีอะไร ที่พอกินข้าวบ้านเขาไปมื้อหนึ่งแล้วจะต้องเสนอหน้าไปช่วยล้างแค้นให้เสียหน่อย ความคิดโง่เง่าพรรค์นั้นไม่มีอยู่ในหัว อย่างมากสุดตอนไปก็แค่ทิ้งเงินค่าอาหารกับที่พักไว้ให้เพิ่มอีกหน่อย
ส่วนเฟยต้วนยิ่งแล้วใหญ่ เขาไม่ได้มองว่าคำพูดของตาแก่นั่นเป็นเรื่องเป็นราวอะไรเลยสักนิด!
กะอีแค่ลูกชายตายคนหนึ่ง มันจะอะไรกันนักกันหนา!
ในโลกยุคนี้ มีวันไหนบ้างที่ไม่มีคนตาย?
หลังกินข้าวเสร็จ เซิ่นซือกับเฟยต้วนก็กลับเข้าห้องพักผ่อน ส่วนลูกสะใภ้ของชายชราก็พาลูกกลับไปบ้านเดิมของตัวเอง คาดว่าคงกลัวชาวบ้านจะเอาไปนินทา
รู้ตัวอีกที เวลาก็ดึกสงัดแล้ว
จู่ๆ เซิ่นซือก็ลืมตาขึ้นมา เตรียมจะแอบย่องออกไปข้างนอกอย่างเงียบเชียบ