กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 432 จ้างวานกู่ซิน
ดูหนังจบ หลี่รุ่ยเดินออกจากโรงภาพยนตร์ท่ามกลางสายตาแทบพ่นไฟของพนักงานตรวจตั๋ว พลางรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
“เมื่อกี้พนักงานตรวจตั๋วคนนั้นทำไมถึงจ้องฉันไม่วางตา ฉันก็ไม่ได้เบี้ยวตั๋วเสียหน่อย?” หลี่รุ่ยเอ่ย
กู่ซินเอ่ย “ฉันก็สังเกตเห็นเหมือนกัน ตอนพวกเราเดินเข้าไป เขาจ้องนายตาเขม็ง แถมยังโบกไม้โบกมือให้ฉันด้วย ไม่รู้ว่าหมายความว่าอย่างไร”
หลี่รุ่ยส่ายหน้า “คนสมัยนี้ชักจะพิลึกขึ้นทุกวัน ไม่ต้องไปสนใจหรอก”
ระหว่างเดินออกไป กู่ซินก็เล่าความรู้สึกหลังดูหนังให้หลี่รุ่ยฟัง ก่อนถามอย่างแปลกใจ “ทำไมช่วงกลางเรื่องนายเหมือนจะหลับไปล่ะ ฉันว่าหนังสนุกมากเลยนะ?”
“มันเปลืองสมองเกินไป เซลล์สมองฉันทำงานไม่ทันน่ะสิ” หลี่รุ่ยเอ่ย