บทที่ 428 ความฝันในวันวาน

บทที่ 428 ความฝันในวันวาน

คำหวานที่หยอดขึ้นมาอย่างกะทันหัน มักสั่นคลอนหัวใจได้รุนแรงที่สุด

เย่ปิงหลิงนิ่งงัน ใบหน้าเย็นชาดุจภูเขาน้ำแข็งปรากฏความหวั่นไหววูบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาแข็งทื่อดังเดิม

“เหลวไหล!” เธอทิ้งคำพูดไว้เพียงประโยคเดียว แล้วลุกขึ้นเดินจากไป

หลี่รุ่ยเดินยิ้มร่าตามหลังไป “เธอไม่เชื่อเหรอ? ฉันดีดนิ้วคำนวณดูแล้ว ทงลู่มีเดียกำลังจะเจอวิบากกรรมครั้งใหญ่ ถึงตอนนั้น ถ้าไม่ตายก็ต้องลอกคราบจนเหลือแต่กระดูก ลำพังเอาตัวรอดยังยาก จะเอาปัญญาที่ไหนมาเล่นงานเรา?”

พอกลับเข้าห้องทำงาน เย่ปิงหลิงก็หยิบแฟ้มเอกสารปึกหนึ่งยื่นให้หลี่รุ่ย “นี่ เอกสารลูกค้าที่ฉันติดต่อไปในช่วงสองสามวันนี้”

หลี่รุ่ยรับมาเปิดดูทีละหน้า สีหน้าพลันฉายความประหลาดใจ

“ทั้งหมดนี้เธอปิดดีลได้เองเหรอ?”